De
Rijksmuseumsite biedt prachtige beelden en
informatie over kunstwerken, maar gaat slordig
met zijn bezoekers om. Een virtuele rondwandeling door het
museum? Ja! Eerst de begane grond. Links op het
scherm verschijnt een plattegrond met aan te
klikken zalen.
Rechts daarvan
wordt een foto half geladen, zo lijkt het. Een
gang? Een trap? Is dat alles?
Onder het
fotokader staan onduidelijke tekentjes, nergens
staat wat je kunt doen. Een zaal aanklikken op
het plattegrondje ernaast (zie eerste foto)? Op
goed geluk: bij geen enkele zaal staat wat daar
te zien is.
Hier haakt
proefbezoeker Titia (kunsthistorica) af:
onbegrijpelijk. Ze ziet niet dat de foto 'ingang
oost' ondertussen onzichtbaar verder laadt en dat
je hem met de muisknop kunt bewegen. Uiteindelijk
kun je de zaal helemaal in het rond bekijken.
Maar daar komt ze uit zichzelf niet achter.
Het is typerend
voor de nonchalance richting bezoekers. De
‘rondwandeling’ bestaat uit vele
tientallen traag ladende foto’s van zalen.
Je beter de trein pakken, dat gaat sneller. En
niemand krijgt helemaal door hoe het werkt.
Andere voorbeelden
van nonchalance richting bezoeker:
- Bij de
informatie over tentoonstellingen worden
geen foto’s getoond, terwijl de
bezoeker toch wil weten wat er aan moois
te zien is. Waarom bestaan folders anders
vooral uit plaatjes?
- Bij de
informatie over lespakketten voor scholen
werd niet aangegeven voor welke klassen
die geschikt zijn en hoeveel ze kosten.
Hoe kon een leraar een keuze maken? Op
dit punt is de website na de test
gelukkig aangepast.
- Informatie
over de inhoud van cursussen wordt niet
of nauwellijks gegeven, alleen de data.
- Er zit een
zoekmachine op de site, linksboven, onder
het icoon met de halve rondjes. Dat had
natuurlijk helemaal niemand door.
De les: wees
duidelijk. Geef aan wat de bezoeker kan
verwachten als hij ergens op klikt. Laat hem niet
in het ongewisse.
Bedenk: iconen
en andere tekentjes functioneren alleen als ze
overduidelijk zijn.
|
